leżę w szpitalu w warszawie. jest strasznie. śmierdzi trupem, a ludzie wydają z siebie dziwne dźwięki. chcę do domu. czuję się tu jak stary i strasznie chory człowiek. a wolę myśleć o sobie, jak o młodym, silnym i gotowym do walki organizmie. lekarze nie umieją przekazywać złych informacji, a to mnie dołuje. postanowiłam więc wziąć sprawy we własne ręce i pokonać chorobę. i jak tak sobie rozmyślałam, to "odwiedziła"mnie Kucianka :) nawijałyśmy przez telefon chyba z godzinę, ale miło mi było, że do mnie "wpadła".
poza tym nudzę się tu okropnie. w domu znalazłabym sobie 1000 pilnych spraw i zajęć. czuję, że brakuje mi powietrza. a od szarego koloru robi mi się źle!!! chcę na swoją łąkę!!! na wieś!!!

moja dzisiejsza kolacja :/